گسترش بیماری‌های سخت و ناعلاج
شیوع این بیماری‌‌ها می‌تواند به خاطر آلودگی طبیعت باشد؛ یعنی به دلیل آلودگی طبیعت، بدی آب و هوا و غذای ناسالم؛ بیماری‌ها دامن گیر انسان‌ها می‌شود.
همچنین امکان دارد بیماری‌های خطرناک توسط برخی انسان‌های فاسد در دوره آخر الزمان میان مردم پخش شود. در چندین روایت به شیوع طاعون در دوران قبل از ظهور اشاره شده است.
از امیرالمؤمنان علی(ع) نقل شده است که در این باره فرمود: پیش از آمدن قائم، مرگ سرخ و مرگ سفید ملخ فصل و ملخ غیر فصل که مانند خون، سرخ رنگ است، خواهد بود. مرگ سرخ با شمشیر و مرگ سفید به وسیله طاعون است.»

ناامیدی از اوضاع، زمینه گرایش به امام خواهد شد

در دوره پیش از ظهور حضرت مهدی(عج) یأس و ناامیدی بر جهانیان، سایه می‌افکند. آنان علاوه بر خسته شدن از وضع وجود، امید خود را از دستیابی به وضع مطلوب از دست می‌دهند و این ناامیدی به سبب قتل و غارت‌ها، ناامنی، گرفتاری‌ها، بیماری و فسادی است که بر همه جا حاکم است و همگان را از گشایش در امورشان مأیوس می‌کند.
ناامیدی آنان از آن وضع باعث می‌شود که پس از قیام حضرت مهدی(عج) و مشاهده دادگری ایشان، برای رهایی از وضع ناهنجار، با سرعت به او بپیوندند.
در روایت معتبری، امام رضا(ع) بعد از دعوت به صبر می‌‌فرماید: «همانا گشایش هنگام ناامیدی می‌آید».
حسن بن محبوب نقل کرده است که امام رضا(ع) به من فرمود: «... هنگام از دست دادن ماء معین (آب گوارا که کنایه از غیبت امام است) بسیاری از زنان و مردان مؤمن، دلسوخته و اندوهناک خواهند بود. گویا آنان را در ناامیدترین حالتشان می‌بینم که ناگهان ندایی داده می‌شود که از دور، مانند نزدیک، شنیده می‌شود؛ آن ندا رحمتی برای مؤمنان و عذابی برای کافران است»

ندای آسمانی از علام حتمی ظهور

یکی از نشانه حتمی و خاص قیام، ندای آسمانی است. ندای آسمانی، صدایی است که از آسمان، توسط جبرئیل امین(ع) بلند می‌شود و در آن به معرفی حضرت مهدی(عج) و بیان نام و نسب و حقانیت او و پیروانش می‌‌پردازد و پس از آن، امام عصر(عج) ظهور می‌کند.
ندای آسمانی با الفاظ «ندا»، «صحیه»، «صوت»، «اعلان»، «فزعه» و «هده» در احادیث شیعه و عامه مطرح شده است.

نکاتی درباره ندای آسمانی

نکته‌هایی درباره ندای آسمانی از روایت‌های اهل بیت علیهم‌السلام استفاده می‌شود:
عبارت‌های مختلف در روایات اهل بیت علیهم‌السلام دلالت بر حتمی بودن وقوع ندای آسمانی می‌کنند؛ مثل واژه «محتوم».
برخی احادیث - که از جهت سند، معتبر هستند - حتمی بودن اصل ندای آسمانی را می‌رسانند؛ ولی بیان کننده حتمی بودن خصوصیات ندای آسمانی نیستند.
به عنوان مثال، زمان وقوع این ندا مشخص نیست. یعنی اگر زمان ندا، شب جمعه و بیست و سوم ماه مبارک رمضان معرفی می‌شود این مطلب، حتمی نیست و احتمال بداء در آن می‌رود.
نکته بعدی این است که چند حدیث، ندا دهنده را جبرئیل امین معرفی می‌کنند؛ که به دو مورد از آن‌ها اشاره می‌شود.
نقل شده است که امام جعفر صادق(ع) فرمود: «ندای جبرئیل از آسمان خواهد بود.»
امام محمد باقر(ع) فرمود: صیحه مگر در ماه رمضان نیست. چون ماه رمضان، ماه خدا است و صیحه در این ماه، صدای جبرئیل بر این مردم است.
نکته دیگر که از محتوای روایات برداشت می‌‌شود در مورد محتوای ندای آسمانی است.
مضمون ندای آسمانی را می‌توان به دو قسمت اخباری و انشائی تقسیم کرد. مراد از محتوای اخباری، مطالبی است که قالب دستوری ندارد و برای آگاهی مخاطبان است و مراد از محتوای انشایی، مطالبی است که قالب دستوری دارد و شنونده را به انجام اموری فرا می‌خواند.

بیشترین محتوای اخباری ندای آسمانی

بیشترین مطالبی که به عنوان محتوای اخباری در روایات ندای آسمانی مطرح شده، معرفی حضرت مهدی(عج) به نام و نسب است و پس از آن، در ندای دوم، حق بودن حضرت علی(ع) و پیروانشان مطرح می‌شود تا کسانی که حضرت مهدی(عج) را با نام و نسب نشناخته‌اند، به وسیله شیعیان حضرت علی(ع) که در جهان شناخته شده‌اند، ایشان را بشناسند.
هشام بن سالم درباره ندای آسمانی از امام جعفر صادق(ع) نقل می‌کند که ایشان فرمود: «آن صیحه از آسمان به اسم صاحب الامر خواهد بود».
هم چنین محمد بن علی حلبی نقل می‌کند امام جعفر صادق(ع) می‌فرمود: «منادی از آسمان در ابتدای روز، ندا می‌دهد: آگاه باشید همانا علی و شیعه او، همان رستگاران هستند».

مهمترین محتوای دستوری ندای آسمانی

دستور پیروی از حضرت مهدی(عج) مهمترین محتوای دستوری ندای آسمانی است.
ابوبصیر از امام جعفر صادق(ع) نقل کرده است: «...حضرت مهدی قیام نمی‌کند مگر اینکه به نام او از آسمان، در شب جمعه، شب بیست و سوم ماه رمضان نداد داده شود. گفتم: به چه چیزی ندا می‌دهند؟ فرمود: به نام او و نام پدر او؛ و آن اینکه آگاه باشید فلانی فرزند فلانی، قائم آل محمد است. سخن او را بشنوید و از او پیروی کنید.»

همه مردم دنیا مخاطب ندای آسمانی هستند

تمام اهل زمین، ندای آسمانی را می‌شنوند. این مطلب در احادیث اهل بیت علیهم‌السلام با تعبیرهای مختلفی بیان شده است.
ابوبصیر از امام جعفر صادق(ع) نقل کرده است: چیزی از مخلوقات پروردگار که روح داشته باشد، نمی‌ماند، مگر اینکه صیحه را می‌شنود.
ویژگی مهم ندای آسمانی برای مخاطبان، شنیدن محتوای آن به زبان‌های مختلف است؛ یعنی اگر زبان مادری کسی عربی باشد، صوت را به زبان عربی می‌شنود و اگر فارسی باشد، فارسی می‌شنود و ...

ادامه دارد...

 

نوشته شده در تاریخ جمعه هجدهم مرداد 1392    | توسط: مشکان    |    | نظرات()