با ایجاد حکومت جهانی به دست حضرت مهدی(عج)، آرمان والای تشکیل جامعه بزرگ بشری و خانواده انسانی تحقق می‏پذیرد و آرزوی دیرینه همه پیامبران، امامان، مصلحان و انسان‌دوستان برآورده می‏شود. اما این مهم میسر نمی شود مگر با همراهی و پشتیبانی مردم.

جایگاه مهدویت در تفکر شیعی چگونه است؟

این امید به آمدن مصلح جهانی، ریشه در باورهای همه اقوام و ملل دارد و کم و بیش به گونه‏های متفاوت همه‌جا وجود دارد؛ اما در باور شیعی به‌طور روشن و شفاف مطرح است. در این تفکر، امام منتظر و نجات‌بخش نهایی، زنده است و روزی به فرمان خداوند ظهور کرده و جهان را پر از عدل و داد خواهد کرد.
با استقرار حکومت حضرت امام مهدی موعود(عج)، از یک سو مدینه فاضله مورد نظر شیعه در چارچوب نظام امامت تحقق می‌یابد و ازسوی دیگر، از نگرگاه فلسفه تاریخ شیعی، پایان تاریخ شکل ‌می‌گیرد.

آیا در این زمینه نظر شیعه و اهل سنت یکسان است؟

خیر، برخلاف اهل‌سنت، امامت نزد شیعه بحث اعتقادی و کلامی است و زوایای گوناگونی دارد. در این مذهب، ولایت امام ابعاد تکوینی و تشریعی دارد و در حکومت منحصر نمی‌شود.
شهیدمطهری در این باره می‌نویسد: "ما هرگز نباید چنین اشتباهی را مرتکب شویم که تا مسئله امامت در شیعه مطرح شد، بگوییم یعنی مسئله حکومت، که در نتیجه مسئله به شکل خیلی ساده‌ای باشد و این فروعی که برایش پیدا شده، پیدا شود... این تابع آن است که ما این مسئله را فقط در سطح حکومت و کوچک گرفتیم و این اشتباه بزرگی است که احیاناً قدما [بعضی از متکلمین] هم گاهی چنین اشتباهی را مرتکب می‌شدند... درحالی که مسئله حکومت از فروع و یکی از شاخه‌های کوچک مسئله امامت است و این دو را نباید با یک‌دیگر خلط کرد". (مرتضی مطهری، مجموعه آثار، ج4، ص757و758)
براین اساس، بحث حکومت حضرت امام مهدی(عج) فقط بعدی از ابعاد امامت آن حضرت است. پیامبر اکرم(ص) درباره حقیقت اقبال و توجه مردم به‌ حضرت‌ علی(ع)‌ فرمود: « ای علی! تو به منزله کعبه هستی که نزد او میروند و او نزد کسی نمیرود. پس اگر این مردمان نزد تو آمدند و امر حکومت را بر تو عرضه داشتند پس بپذیر. و اگر نزد تو نیامدند تو پیش آنها نرو.» (عمادالدین طبری، بشاره المرتضی لشیعه المرتضی، ج2، ص 277)
این‌ حدیث و احادیث مانند آن‌‌، به‌ روشنی ‌می‌رساند در صورتی‌ امام‌ نسبت‌ به‌ تشکیل‌ حکومت‌ وظیفه‌ دارد، که ‌مردم‌ به‌ سوی‌ او آیند و زمینه تشکیل‌ حکومت‌ او را فراهم‌ آورند. در غیر این‌ صورت‌ امام‌ نسبت‌ به‌ تشکیل‌ حکومت‌ وظیفه‌ای‌ نخواهد داشت‌. چنانچه‌ حضرت‌ علی(ع) پس‌ از رحلت‌ پیامبر(ص) از حکومت‌ کناره‌گیری‌ کرد، اگر چه‌ هرگز مسلمانان‌ را در برابر مشکلات‌ و سختیها تنها نگذاشت‌.

ادامه دارد...

نوشته شده در تاریخ جمعه ششم اردیبهشت 1392    | توسط: مشکان    |    | نظرات()