امام هادی(ع) هفت ساله بودند که به امامت رسیدند و 40 سال عمر کردند 13 سال در مدینه به ترویج تشیع پرداخت ولی دشمن او را به بغداد تبعید کرد. 20 سال در تبعید و شکنجه و اذیت به سر بردند.

ترویج تشیع علیرغم شکنجه‏های فراوان

امام هادی(ع) در زندان به عبادت مشغول بودند . دشمن با حفر قبری در زندان می‎خواست امام هادی(ع) را بترساند و بگوید شما را اعدام می‏کنیم و این قبر شماست. امام در این حال هم شاگردان خاص و شیعیان نابی تحویل جامعه دادند. از جمله آنان مادر متوکل، فرزندان او؛ معلم فرزندان متوکل و... که برخی از آنان مانند ابن سکیت، به راستی برای عالم تشیع مایه افتخار هستند.عبدالعظیم حسنی نیز از شاگرادان امام هادی(ع) است. او نزد امام هادی(ع) آمد و دینش را عرضه داشت و اعتقادات شیعه را بیان کرد و سپس ائمه طاهرین را یک یک اسم برد و گفت من به ایشان معتقدم که اولین آنها علی(ع) است تا رسید به امام هادی(ع) و گفت: دهمین آنها شما هستید و یازدهم پسر شما و دوازدهم مهدی(روحی فدا) است که پس از غیبت، ظهور می‎کند و به دست او پرچم اسلام روی کره زمین افراشته می‎شود.

دریای علم ائمه طاهرین در کلام امام دهم(ع)

نوفلی نقل می‎کند: از امام هادی(ع) شنیدم که فرمود: اسم اعظم خدا، هفتاد و سه حرف است یک حرف را (آصف بن برخیا) می‎دانست و توانست به یک چشم به هم زدن، تخت بلقیس را از سبا به شام آورد. آصف یک حرف از هفتاد و سه حرف اعظم را داشت که قرآن می‎گوید: یک قطره‏ای از دریای علم قرآن را داشت. امام هادی(ع) می‎فرماید: هفتاد و دو حرف آن پیش ماست و یک حرفش هم مختص به خداست. یعنی چهارده معصوم کنه ذات خدا را نمی‎دانند و معلوم است که علم آن مختص ذات خداست. اما غیر کنه ذات خدا علم همه چیز نزد چهارده معصوم است. 72 حرف اسم اعظم یعنی(علم ماکان و ما یکون و ما هو کائن)

ابزار امام زمان(ع) برای تسخیر و تصرف عالم

طبق کلام نورانی امام دهم(ع) علم و قدرت حضرت ولی عصر(عج) که 72 حرف از اسم اعظم را دارا است قابل مقایسه با آصف بن برخیار نیست و می‎توانند به یک شبانه روز عالم را با خرق عادت تصرف کند. آن حضرت جنگ اتمی و اسلحه‏ای نمی‎کند و کشت و کشتاری به راه نخواهند انداخت بلکه با تکیه بر علم قرآن خود و با ابزار فرهنگی دین اسلام که همان فرهنگ نبوت و ولایت است به یک شبانه روز دنیا را می‎گیرند و سپس در شش شبانه روز بر روی کره زمین مستقر شود.
درروایت آمده حضرت صاحب الامر(عج) سوار بر ابر می‎شوند و بالامی‎روند و جهان را آباد می‎کند.اگر کسی عُرضه و توانایی داشته باشد و به راستی انتظار فرج در او نهادینه باشد ولو بمیرد با علم و عنایت حضرت زنده خواهد شد و در رکاب ایشان قرار خواهد گرفت.

منبع:مهر

نوشته شده در تاریخ جمعه بیست و پنجم اسفند 1391    | توسط: مشکان    |    | نظرات()