روایتی در رابطه با بانوان جامعه ظهور داریم که: «ان المرئه تقضی فی بیتها باالکتاب و السنته»

یعنی در زمان حضرت علم به قدری گسترده می شود که حتی بانوی خانه دار توان اجتهاد از کتاب و سنت را دارد به عبارت دیگر اگر امروز بالاترین مقام در جامعه علمی ما کسب توان اجتهاد است در آن روزگار یک بانوی خانه دار به این مقام می رسد که خود می تواند از کتاب و سنت استنباط کند که الان چه باید بکند!

این نشان می دهد که معرفتی که در آن زمان پیدا می شود به هیچ وجه قابل مقایسه با امروز نیست بنابراین امام نیز می تواند به گونه خاصی با جامعه برخورد کند چرا که جامعه به دلیل ظرفیت علمی و عقلی بالا اعتراض نمی کند.

نوشته شده در تاریخ جمعه هفتم مهر 1391    | توسط: مشکان    |    | نظرات()