نحوه همراهی مدعیان

افرادی که مخاطب مدعیان قرار می‌گیرند سطح پذیرش متفاوتی نسبت به موضوع و ادعاها دارند و همه در یک سطح نیستند و باید در تحلیل‌های خود این تفاوت سطوح را حتماً باید در نظرداشت. در اینجا نگاهی به مراتب مختلف این پذیرش و همراهی‌ها خواهیم داشت:

1. شرکت در جلسات و پیگیری آثار

اولین همراهی را می‌توان شرکت مرتب و مداوم در جلسات و پیگیری آثار اعم از سخنرانی، کتاب و ... است که شایع‌ترین حالت است و الزاماً مرید در این مرحله متوجه نقاط شروع انحراف و آغاز زاویه‌ها نمی‌شود و به او به عنوان صاحب نظری اندیشمند و ارزشمند نگاه می‌کند.

2. قبول ادعاها و توهمات

مرحله بعد در پی آشنایی و اطلاع شخص از ادعا‌های مدعی است. اگر وی فرد فهیمی باشد یا با افراد فهیم ارتباط برقرار کرده باشد، می‌تواند به انحراف مدعی پی ببرد والا در گمراهی خود همچنان دست و پا زده و ادعا‌های مدعی را پذیرفته و آن را به طور محدود یا نامحدود برای دیگران نقل می‌کند.

3. شرکت در مراسم آیینی بدعت‌آمیز

مدعیان بسته به میزان انحرافاتشان جلساتی آیینی برگزار می‌کنند. نماز جماعت، زیارت، دعا و توسل دسته جمعی، نماز جماعت همراه با طواف!، طواف دور کعبه‌های نوساخته (مانند حیفا و هشتگرد)، جلسات مدیتیشن و ... از جمله مواردی است که در مجموعه‌های مدعیان یافت می‌شود. شخص پس از قبول ادعا‌های کرامات و ارتباطات و نیابت‌ها برای قرب به مدعی و دست‌یابی به آثار این نزدیکی از دستورات او اطاعت کرده و در جلسات آیینی یاد شده حاضر می‌شود. این رفتار سرآغاز پذیرش مطلق و تعبد اندیشه‌ای مرید به مدعی است و می‌تواند تا جایی ادامه پیدا کند که او را شاخص تمام اندیشه‌ها و رفتار‌های خویش نموده و همه چیز و همه کس را در مقایسه با او بسنجد و هر مخالف او را به چوب نفی و اتهام براند.

4. توسل به مدعی

مرحله بعد این است که شخص برای به دست آوردن مقامات و کرامات یا حل مشکلات خود دست به دامان مدعی شده تا آنچه را می‌طلبد برای او فراهم آورد. نکته آن است که در موارد محدود و معدودی در ارتباط با جنیان می‌تواند بخشی از این خواسته‌ها را فراهم کند؛ اما در اکثر موارد افراد با تلقین به خود گمان می‌کنند آن آثار و خواسته‌ها به دست آمده یا خود را به نفهمی زده و در عین حال که چیزی نمی‌بینند به دیگران چنین می‌نمایانند که گویا چیزی بوده و او دیده است؛ همانند داستان «لباس جدید پادشاه»که در ادبیات داستانی اروپا از جمله داستان‌های مشهور به شمار می‌آید.

5. ارتکاب معاصی

مدعی که به جلب اعتماد مریدان خود ضمن مراحل قبل اطمینان حاصل کرده، آرام آرام آنان را به کنار گذاشتن یا تخلف از دستورات شرعی به طور جزیی یا کلّی تشویق و توصیه می‌کند.

6. خود فروشی

اعتماد مریدان از حدی که گذشت آرام آرام همه یا بخشی از آنچه را در اختیار دارند به مدعی که مرادشان شده تقدیم می‌کنند. حداقل این خود فروشی تقدیم اموال منقول و غیرمنقول مانند ملک و زمین است و حداکثر آن برقراری رابطه جنسی با مدعی است چه از طریق شرعی (ازدواج دائم یا موقّت و صیغه)، چه از راه‌های نامشروع (زنا، زنای محصنه، لواط و همجنس‌گرایی).

7. بی‌ناموسی و بی‌غیرتی

مرحله بعد از خودفروشی عرضه همسر و فرزندان و ناموس خود در اختیار منویات و هوا‌های مدعی است. با تأسف در پرونده‌های مدعیان برخی موارد را می‌توان مشاهده کرد که یا حتی بدون طلاق، افراد همسر و حتی فرزندان خود را برای روابط جنسی فردی و گاه اشتراکی! در اختیار مدعی یا دیگر پیروان او قرار می‌دهند. توجیهات مفصل و مستند به آیین باستانی مصری این دست اعتقادات را در کتاب «راز داوینچی» نوشته دن براون را که به بهانه موجه نشان دادن این رفتارها از ناحیه ماسون‌ها نگاشته شده، می‌توانید مطالعه کنید.

8. عبادت دینی: سجده

بالاترین مرحله عبادت اندیشه‌ای فرد در حالتی خود را نشان می‌دهد که شخص نه تنها آراء و اندیشه‌های مدعی را پذیرفته که او را نایب امام زمان(عج)، خود امام عصر(عج)، امیرالمؤمنین(ع)، حضرت زهرا(س) و پیامبر اکرم(ص) و گاه در نهایت ناباوری خود خدا!! می‌شمارد. علاوه بر علی محمد باب، قادیانیه و برخی فرقه‌های صوفیه که افراد برای اظهار ارادت به قطب و شخص اول فرقه باید پای او را ببوسند و بسیاری دیگر در این ایام می‌توان اخباری را به خاطر آورد که یک مدعی خدایی در خوزستان و یکی دیگر در قم عده‌ای را به دور خود جمع کرده‌اند و پیروان بر او سجده می‌کنند!! آن هم پیروانی که دارای تحصیلات دانشگاهی حتی در سطوح بالا بوده‌اند.

نوشته شده در تاریخ جمعه نهم تیر 1391    | توسط: مشکان    |    | نظرات()