تبلیغات
در انتظار خورشید - ماه عسل عبدالبهاء و عمو سام(تحلیلی مستند از روابط بهائیت و صهیونیسم)

یکی از عوامل نفوذ و رخنه دشمنان در میان جوامع اسلامی ساختن و جعل فرقه های ضاله و دروغین است . مقاله حاضر حاوی تحلیلی مستند از روابط بهائیت و صهیونیسم است و خصوصاً آشکار می کند که این دو فرقه جعلی چگونه با حمایت متقابل به پیدایی و رشد یکدیگر مدد رسانده اند . بررسی روابط عمیق بهائیان و صهیونیست و اطلاع از میزان نزدیکی و همراهی آنها نشانه‌ای آشکار از این است که پیوندهای موجود میان این دو احتمالا بسیار بیشتر از آنی است که ما اکنون از آن مطلعیم به گونه‌ای که می‌توان گفت این دو بخشهای مشترک یک پروژه استعماری هستند . صهیونیستها با استفاده از منابع مالی و تبلیغی و پشتوانه‌ های استعمارى ، قلب جهان اسلام- فلسطین- را به‌عنوان نقطه‌ای آسیب پذیر انتخاب کردند تا به اهداف شوم بین‌المللی خود برسند . آنها به عنوان سکوی پرش ، تشکیل دولت رسمی و مستقل اسرائیلی را در دستور کار خود قرار دادند . براساس اسناد و شواهد متعددی که وجود دارد فرقه بهائیت نیز  _که پایگاه رسمی در دولتها و ملتهای دیگر نداشت و رهبران آن در اثر اغتشاش و آشوب به تبعید به سرزمین فلسطین محکوم شدند_ بنا را بر آن گذاشتند که به حمایت همه جانبه از اسرائیل بپردازند و از منافع متقابل این معامله استفاده کنند . لذا در جهت تخریب امت اسلام و حتی سوءاستفاده از پیروان دیگر ادیان و آزادی خواهان ، با شعارهای فریبنده صلح جهانی و تشکیلات به ظاهر عدالت طلب بیت العدل ، با صهیونیستها همداستان شدند . هنگامی که سازمان ملل درصدد بود تا برای سرزمین فلسطین تصمیم بگیرد ، شوقى افندی (رهبر بهائیان) در نامه ای به رئیس کمیسیون خاص رسیدگی به مسأله فلسطین در سازمان ملل نوشت : « آقای امیل سندر استورم ، رئیس کمیسیون مخصوص سازمان ملل موقعیت بهائیان درا ین کشور تا حدی منحصر به فرد است . علاقه آنها (صهیونیستها) به فلسطین ، تا اندازه‌ای قابل قیاس با علاقه بهائیان به این کشور است , زیرا خاک فلسطین محل استقرار طلعت اعظم بهائى بوده و مقر دائمی نظم اداری بهائى است . مقام باب در کوه کرمل و مرقد عبدالبهاء بوده در آن محل و محل اقامت پیشوای بهائیان و خانه‌های مختلف در عکا به قدوم بهاء الله منصرف شده , در آینده هم محافل روحانی ملی بهائى دیگری بوسیله شعبات خود در فلسطین ، قسمتی از موقوفات بین المللی این آئین را در اراضی مقدسه تحت تملک خواهد گرفت . خواهش دارم حفظ و وقایت حقوق بهائیان را مورد توجه قرار دهید .(شوقى ربانى- 14 جولای 1974)»

دروغ بزرگ

مشروعیت بخشیدن این دو گروه نامشروع به همدیگر از واقعیتهای تلخ و طنزآمیز است . شوقی افندی در لوح نوروز 108 بدیع 2 درمورد تأسیس اسرائیل می گوید : « مصداق وعده الهی به ابناء خلیل و وارث کلیم ظاهر و باهر و دولت اسرائیل در ارض اقدس مستقر و به استقلال و اصالت آئین متینه به مرکز بین المللی جامعه بهائى مرتبط و به استقلال آئین بهائى ، مقر و معترف (است) و اقرار به رسمیت ایام متبرکه محرمه موفق و مؤید » همین فرد در تلگراف (4مه 1954م) خطاب به محفل بهائیان ایران مخابره می‌کند : « رئیس جمهور دولت اسرائیل بنابر قرار قبلی پس از پذیرایی در بیت عبدالبهاء ، اعتاب مقدسه را زیارت نمودند ، این اولین تشریف فرمائی رسمی یکی از دول مستقله از مقامات مقدسه حضرت اعلی و مرکز میثاق بهاءالله است . » عبدالبهاء رهبر دوم بهائیان ، که بسیار جایگاه مقدسی در بین این گروه دارد ، مانند صهیونیستها ، پیروان را به مهاجرت و اقامت در فلسطین فرا میخواند : « امروز ما مشاهده میکنیم که آثار اولیه بشارات ظاهر شد و آنچه موسی در کوه طور به آن تکلم نمود (و) آنچه بهاءالله راجع به اتحاد و یگانگی فرمود ، امروز به عرصه ظهور و بروز می رسد . دوستان من ، شما نیز مانند من به این اراضی اسرائیل مسافرت کنید ، در این اراضی مقدس از رائح طیبه بهره‌ور گردید . »

ادعا و مدرک محمه پسند

پروفسور « نرمان بیتویچ » دادستان پیشین حکومت فلسطین با اضافه نمودن این فرقه به ادیان آسمانی درصدد وجاهت بخشیدن به آن برآمده و در این باره اظهار می‌دارد : « اکنون فلسطین را نباید فی الحقیقه منحصراً سرزمین سه دیانت محسوب داشت بلکه باید آن را مقر چهار دیانت به شمار آورد ! زیرا امر بهائی که مرکز آن در حیفا و عکاست به درجه‌ای از پیشرفت و تقدم نایل گشته که مقام دیانت جهانی و بین المللى ! را احراز نموده است . »

نذر امام زاده بی شجره نامه

کمکهای مالی دو طرفه صهیونیستها و بهائیان به یکدیگر خود مطلبی جالب توجه است . اسرائیل با به رسمیت شناختن مسلک بهائى به‌عنوان یکی از مذاهب قانونی فلسطین اشغالی ، هم به تقویت نیروی آماده در جهت مبارزه با دشمن دیرینه خود (اسلام) می‌پرداخت و هم با جذب سرمایه‌های بزرگ (بالأخص رهبران بهائی) به رشد اقتصادی خود کمک می‌کرد . شوقى ، درجریان سفر نخست وزیر اسرائیل (در رابطه با منافع بهائیان) به آمریک ا، تلگراف محرمانه ای در 19آوریل 1952 به محفل بهائیان آمریکا نوشت : « برای تأسیس و استقرار مرکز جهانی امرالله در اسرائیل اقدامات وسیعه به عمل آمده...هنگام مسافرت رئیس الوزرای دولت اسرائیل به آمریکا ، نمایندگان محفل ملی آمریکا با او ملاقات کرده و هجده قطعه اراضی به مساحت بیست و دوهزار مترمربع بر وسعت اوقاف بین‌المللی بهائی در کرمل اضافه گردیده است ....معافیت اعتاب مقدسه از رسوم دولتی و سایر مزایایی که از طرف وزارت دارائی اسرائیل اعطا شده بود اکنون شامل بیت عبدالبهاء و مسافرخانه شرقی و غربی نیز گردیده است . »

همدیگر را تحویل می گیرند

در نامه هیئت بین‌المللی حیفا به محفل روحانی ملی بهائیان ایران آمده است : « هیئت بین‌المللی بهائی با کمال سرور مژده پیشرفت امرالله را در مرکز جهانی آن ، به استحضار یاران میرساند...این مسئله بسیار جالب توجه و مهم است که هر قدر اشخاص در دوائر مقامشان بالاتر است حسن ادب و احترام و اطلاعات ایشان نسبت به امر بیشتر است . به همین طریق مقامات عالیه در انجام نظر مساعدتری داشته و در موارد لازم ، از کمک مضایقه نمینمایند . » در سال 1951، شش سال قبل از فوت شوقى در جریان ابلاغ تأسیس اولین شورای بین‌المللی بهائى ، اولین وظیفه این شورا را اینگونه بیان کردند : « اول با اولیای حکومت اسرائیل ایجاد روابط نماید ، و وظیفه سوم آنکه با اولیای کشورى ، در باب مسائل مربوط به احوال شخصیه داخل مذاکره شود . »  پس از پایان قیومیت انگلستان بر فلسطین در 14 می 1948 و به رسمیت شناخته شدن اسرائیل توسط آمریکا ، « لروی آیواس » منشی کل شورای بین‌المللی بهائیان در نامه اردیبهشت 1332، جریان ملاقات رئیس جمهور اسرائیل و شوقى را بیان میکند : « در این روز تاریخی رئیس جمهور و خانمشان کل هیئت بین المللی بهائی را در هتل ماگیدو و در تالار مخصوص به حضور پذیرفتند . پس از لحظه ای رئیس جمهور و همراهان با اتومبیل روانه بیت مبارک شدند . حضرت ولی امرالله و حرم مبارک از رئیس جمهوری و خانم با لطف و محبت خاصی پذیرائی نمودند . ضمن مذاکرات دوستانه و غیررسمى ، حضرت ولی امرالله مقصد و مرام بهائیت را توضیح و نظر مساعد و تمایل بهائیان را نسبت به اسرائیل بازگو کردند . و در پایان این جلسه هنگام خداحافظی رئیس جمهور اسرائیل آرزوی قلبی خویش را برای موفقیت جامعه بهائیان در اسرائیل و سرای گیتی اظهار داشتند . »  هیئت بین المللی بهائیان در حیفا طی نامه اول ژوئیه 1952 به بهائیان ایران می‌نویسد : « روابط حکومت (اسرائیل) با حضرت ولی امرالله (شوقى) هیئت بین المللی بهائی دوستانه و صمیمانه است...شناسایی امر (بهائى) در ارض اقدس (فلسطین) موفقیتهایی حاصل گردیده است . » در مقاله‌ای به عنوان « بهائىت » در مجله فرانسوی وابسته به صهیونیسم به نام «زمین بازیافته» در سپتامبر 1952 اهداف یهودیان و عقاید بهائیان در تشکیل کشور مقتدری به نام اسرائیل تطبیق شده است .

منابع در دفتر مجله موجود است.

مجله امید انقلاب آبان 1387 - شماره 395

پدیدآورنده : اکبر صبرى

منبع : hawzah.net